2009

Het nieuwe jaar is alweer negen dagen oud en de eerste tweeënhalve (nachtelijke) vlieguren staan alweer in logboek. Daarmee is het de hoogste tijd om werk te gaan maken van mijn enige goede voornemen voor 2009: meer aandacht schenken aan dit weblog. Allereerst wens ik alle trouwe lezers dezes veel geluk voor het komende jaar, want dat er nog steeds meer dan voldoende trouwe lezers zijn leerde mij de afgelopen kerstvakantie en vandaar ook dit goede voornemen!

Het feit dat ik u langdurig heb onthouden van nieuwe avonturen uit de middle of Danish nowhere is niet zozeer te wijten aan desinteresse mijnerzijds, als wel aan een simpel gebrek aan deze avonturen. Na mijn bericht over de eerste nachtvlucht heb ik in het oude jaar namelijk nog maar één keer de kans gehad het luchtruim te kiezen en hoewel vliegen vrijwel altijd leuk is herbergde deze vlucht weinig noemenswaardige elementen in zich. De rest van de tijd bracht ik hoofdzakelijk door met mijn neus in de boeken in onze al eerder genoemde in mistflarden gehulde barak.

Heeft er zich in die periode dan helemaal niets noemenswaardigs afgespeeld? Helaas wel. Onvolprezen ster van dit weblog, Engelse klasgenoot Jonathan, voor de trouwe lezer beter bekend als “Monty Python”, of “Fistman Jon” zoals zijn officiële bijnaam luidt, heeft ons wegens omstandigheden helaas definitief moeten verlaten. Voor wie het zich nog kan herinneren: Jonathan toucheerde vorig jaar maart met een Japanse auto, met Engelse bediening, op Duits kenteken, met een Spaanse keuring en Nederlandse verzekering in een Deense sneeuwstorm de vangrail en reed daarbij de betreffende bolide al na deze slechts een week in eigendom te hebben total loss. Jonathan besloot daarop echter niet de dagwaarde van de verzekering te accepteren, maar tegen alle goede adviezen van zijn klasgenoten in zelf het wrak te repareren. De auto stond daarop tot en met half december onder een zeiltje op de parkeerplaats voor onze barak en niemand had gedacht dat deze ooit nog zou gaan rijden. Fistman Jon bleek echter volhardend en op een koude, donkere decemberdag arriveerde een pallet vol met auto-onderdelen die hij overal over de wereld via internet had weten te bemachtigen. Ook voor zijn eigen twee linkerhanden bleek hij een oplossing te hebben gevonden in mede-student Sander uit de ons voorgaande klas. Deze laatste wist tot ons aller verbazing de auto binnen enkele dagen een zeer acceptabele aanblik terug te bezorgen en hoewel Jonathan in de maanden dat hij hier in de middle in Danish nowhere vertoefde nooit gebruik heeft kunnen maken van zijn heilige koe, kon hij er in ieder geval mee terug keren naar Londen alwaar hij zijn oude baan weer heeft opgepakt. Uiteraard zullen wij hem en zijn practical jokes enorm missen.
Hiermee is eigenlijk genoeg gezegd over 2008 en het lijkt tijd te worden om naar goed mediagebruik vooruit te blikken op 2009. Er ligt immers een naar verwachting zeer enerverend jaar voor ons. Dit jaar zal volgens de mensen die er verstand van pretenderen te hebben economisch niet best worden en voor de luchtvaart betekent een dergelijke verwachting doorgaans zeer slecht nieuws. Dergelijk slecht nieuws manifesteerde zich de afgelopen decennia steevast in een moordende concurrentie voor de slechts zeer schaars uitgeschreven vacatures voor nieuwbakken piloten. Mijn verwachting is dan ook dat deze markt zich het komend jaar allerminst rooskleurig zal ontwikkelen, hetgeen ook mijzelf zal treffen als ik eind dit jaar de arbeidsmarkt weer wil betreden. Maar of en in hoeverre dit zo zal zijn is buiten mijn invloed en kan alleen de toekomst uitwijzen. Het enige waarop ik zelf wél invloed kan uitoefenen is het zo goed mogelijk afronden van deze opleiding om daarmee mijn kansen op die felbegeerde baan zo groot mogelijk maken. Tot nu toe verloopt dat alleszins redelijk, maar er is natuurlijk nog een lange weg te gaan. Op de zeer korte termijn (enkele dagen) richt ik mij op de progressietest waarmee ik de fase van het vliegen op zicht zal afronden. Later zal voor deze fase ook nog een examen volgen. Daarna volgt een fase waarin mijn klasgenoten en ik leren vliegen en navigeren met behulp van instrumenten, gevolgd door een fase waarin we dit instrumentvliegen gaan toepassen op een tweemotorig vliegtuig. Na deze fase volgt een examen dat met goed gevolg het einde betekent van de opleiding hier in de middle of Danish nowhere. Hierna zullen we terugkeren naar vaderlandse bodem om nog twee maanden vervolgopleiding te volgen op een vluchtsimulator. Ik verwacht dat deze cursus rond september zal plaatsvinden, zodat we aan het eind van het jaar helemaal klaar zullen zijn.

Al met al zal 2009 dus een spannend jaar worden van hard werken en vooral er op of er onder. Maar wat er ook gebeuren gaat, het goede voornemen staat: U zult er via dit weblog getuige van kunnen zijn!